Autobus koji nikad nije stigao na vrijeme: zašto se „Ko to tamo peva” i danas gleda kao prvi put

Ima filmova koje publika zna napamet, a opet ih pušta iznova. „Ko to tamo peva” je najbolji primjer takvog naslova kod nas: rečenice iz njega odavno su ušle u svakodnevni govor, a scene se prepričavaju i onima koji film nikada nisu odgledali do kraja.

Radnja staje u jednu rečenicu. Dotrajalim autobusom firme „Krstić i sin” grupa putnika kreće ka Beogradu. Svako ima svoj razlog da stigne što prije, a put od stotinjak kilometara pretvara se u niz zastoja, svađa i nesporazuma. Proljeće je 1941. godine, dan uoči 6. aprila, ali film o tome ne drži predavanje — on gleda ljude u autobusu.

Slobodan Šijan režirao je svoj prvi cjelovečernji film po scenariju Dušana Kovačevića, a rezultat je postao mjera za sve što je poslije snimljeno. U autobusu su Pavle Vuisić kao kondukter, Aleksandar Berček kao mladi vozač Miško Krstić, Danilo „Bata” Stojković kao Brka, Dragoslav „Dragan” Nikolić kao pjevač, Slavko Štimac i Neda Arnerić kao mladoženja i mlada, te Milivoje Mića Tomić, Taško Načić i Boro Stjepanović.

Posebno mjesto pripada dvojici romskih muzikanata koje tumače Miodrag i Nenad Kostić. Oni pjevaju između epizoda i funkcionišu kao hor koji komentariše sve što se dešava — a na kraju upravo oni ostaju bez zaštite kada se putnici, dotad međusobno posvađani, konačno ujedine. Taj obrt je razlog zašto se film, uz sve smijanje, na kraju gleda u tišini.

Traje 86 minuta i danas nosi prosječnu ocjenu 7,6/10. Gledaocima koji ga otvaraju prvi put najčešće se dogodi ista stvar: prvih pola sata smiju se putnicima, a posljednjih pet minuta shvate da su gledali nešto sasvim drugo.

Gdje gledati

Film „Ko to tamo peva” dostupan je u Apollon videoteci, s prevodom i bez reklama — otvorite naslov na Apollonu. Gledanje radi u aplikaciji Apollon na telefonu, tabletu, računaru i Smart TV-u, a uz istu pretplatu idu i hiljade drugih filmova i serija te TV kanali uživo.