Dodir sa psom može zaštititi od stresa koji tek slijedi, pokazuje studija

Poznato je da ljubimci pozitivno utiču na zdravlje i raspoloženje vlasnika, ali nova studija sugerira da ključnu ulogu može igrati upravo fizički dodir. Istraživanje objavljeno u časopisu Biological Psychology, koje je vodila psihologinja Vanessa Kaufmann s Univerziteta u Innsbrucku u Austriji, pokazuje da milovanje psa može ublažiti tjelesnu reakciju na stres koji tek predstoji.

Kako je proveden eksperiment

Istraživanje je obuhvatilo 64 odrasla vlasnika pasa — 51 ženu i 13 muškaraca prosječne dobi 34,1 godinu. Svi psi uključeni u eksperiment bili su zdravi i stariji od dvije godine. Učesnici su izlagani testovima namijenjenim izazivanju stresa: odgovaranju na pitanja općeg znanja pod strogim vremenskim ograničenjem ili oduzimanju brojeva u fiksnim koracima, dok ih je evaluator, koji ih je udaljeno pratio, tokom zadataka negativno komentarisao.

Reakcije na stres praćene su elektrokardiografijom (EKG) i elektroencefalografijom (EEG). Nakon prve runde testova, učesnici su imali petominutnu pauzu u kojoj su neki mogli slobodno dodirivati i maziti svog psa, dok je to drugima bilo onemogućeno — pas je bio na povocu van dohvata. Potom je slijedila druga runda stresnog testa.

Šta su pokazala mjerenja

Kao što su i očekivali, istraživači su primijetili da su testovi izazvali biološki stres: puls je rastao, varijabilnost srčanog ritma opadala, a EEG je pokazao smanjenje alfa valova, povezanih s opuštanjem, te povećanje beta valova, znaka veće kognitivne pobuđenosti.

Iznenađujuće, vlasnici koji su tokom pauze mogli biti u fizičkom kontaktu sa psom nisu se brže oporavili od stresa u odnosu na ostale. Ta grupa je, međutim, u drugoj rundi testa pokazala manje znakova stresa, što ukazuje da ih je dodir sa ljubimcem zaštitio od nadolazećeg stresa.

Kako ističu autori studije, dodir sa psom ublažava tjelesni uticaj nadolazećeg stresora, te vlasnici ljubimaca možda prirodno traže takav dodir prilikom interakcije sa svojim ljubimcem. Dodir, navode, može predstavljati važan mehanizam kroz koji nadolazeće prijetnje doživljavamo kao manje uznemirujuće, što doprinosi općem blagostanju vlasnika ljubimaca.

Zanimljivo je da sopstvene procjene učesnika o tome koliko su pod stresom nisu odgovarale fiziološkim promjenama izmjerenim u istraživanju — što sugerira da dio efekata interakcije sa ljubimcima možda ostaje van naše svijesti.