Gradovi istočnog SAD-a prije zore s Međunarodne svemirske stanice: Chicago i Detroit najsvjetliji

U predsvitanje 18. oktobra 2026. nad većim dijelom istočnog Sjedinjenih Američkih Država bilo je vedro, što je astronaut s Međunarodne svemirske stanice (ISS) iskoristio za snimanje noćnog krajolika. Fotografija je nastala u 4:54 po centralnom ljetnom vremenu (09:54 po univerzalnom vremenu).

Najjasnije se izdvajaju najveće metropolitanske oblasti američkog Srednjeg zapada — Chicago u Illinoisu i Detroit u Michiganu. Dobro su vidljivi i srednje veliki gradovi poput Indianapolisa u Indiani, Cincinnatija u Ohaju i Louisvillea u Kentuckyju, zajedno s njihovim međusobnim vezama duž državnih i međudržavnih autoputeva.

Zračenje atmosfere iznad noćnih svjetala

Iznad mreže noćnih svjetala i donjih slojeva atmosfere, uz lijevu stranu horizonta, vidi se difuzni sloj zelene i narandžaste boje. Riječ je o zračenju atmosfere (airglow), koje nastaje kada sunčeva svjetlost pobudi atome i molekule u gornjim slojevima atmosfere da emituju fotone. S desne strane preko horizonta se prostire luk sunčeve svjetlosti — izlazak sunca bio je oko sat vremena kasnije na istočnoj obali, a oko dva sata kasnije u Chicagu.

Šta noćna svjetla otkrivaju o gradovima

Prema NASA-i, fotografije astronauta i druga daljinska posmatranja noćnih svjetala naučno su vrijedna za praćenje promjena u izgrađenom okruženju. Chicago se sa široke visine vidi kao ujednačeno blijedožuto svjetlo, ali detaljnije fotografije otkrivaju različite boje koje potiču od različitih tipova rasvjete. Koristeći NASA-inu arhivu Gateway to Astronaut Photography of Earth, istraživači su razvili metodu za razlikovanje tipova osvjetljenja unutar piksela noćnih snimaka. Sistematsko mjerenje svjetline, boje i obima gradskih svjetala, navodi NASA, može pomoći u razumijevanju načina na koje gradovi rastu i razvijaju se.

NASA-in proizvod Black Marble, zasnovan na satelitskim posmatranjima, pruža naučno kvalitetne zapise noćnih svjetala širom svijeta na dnevnom, mjesečnom i godišnjem nivou. U istočnom dijelu SAD-a naučnici su te podatke koristili za praćenje nestanaka struje i obnove napajanja nakon velikih oluja, promjena osvjetljenja vezanih uz novu infrastrukturu i prelaska sa starijih oblika rasvjete na LED osvjetljenje.

Fotografija ISS075-E-226709 snimljena je 18. oktobra 2026. Nikon Z9 kamerom sa žarišnom daljinom od 14 milimetara, a detaljniji snimak ISS070-E-105097 nastao je 1. marta 2024. Nikon D5 kamerom sa žarišnom daljinom od 400 milimetara. Slike su, kako NASA navodi, obezbijedili ISS Crew Earth Observations Facility i jedinica za nauku o Zemlji i daljinska istraživanja pri Johnson Space Centeru, a snimili su ih članovi posada Expedicije 75, odnosno Expedicije 70. Fotografije su izrezane i poboljšane zbog kontrasta, a uklonjeni su i artefakti objektiva.