Izložba Predraga Neškovića "Zemlja – vazduh" otvara se u Muzeju savremene umjetnosti u Beogradu

Izložba "Zemlja – vazduh" uglednog umjetnika Predraga Neškovića biće svečano otvorena 20. oktobra 2026. godine u 18 časova u Muzeju savremene umjetnosti na Ušću u Beogradu. Postav će publici biti dostupan do 22. februara 2027. godine i donosi problemski pregled umjetnikovog opusa. Koncepciju izložbe potpisale su Svetlana Mitić, muzejska savjetnica, i Una Popović, viša kustoskinja Muzeja savremene umjetnosti.

Ponovni susret nakon skoro četiri decenije

Radi se o umjetniku čiji je rad ova ustanova pratila decenijama — tokom proteklih šest decenija Muzej ga je predstavljao kroz samostalne izložbe šezdesetih, sedamdesetih i osamdesetih godina, ali i kroz grupne postavke i stalne postavke. Posljednji veći susret s njegovim opusom publika je imala na retrospektivnoj izložbi koju mu je Muzej savremene umjetnosti priredio 1988. godine. Nakon gotovo četiri decenije, novi postav će pokazati kako se različite faze njegovog rada mogu posmatrati kao dijelovi jednog kontinuiranog, promjenljivog, ali dosljedno istraživačkog umjetničkog mišljenja.

Neškovićev stvaralački put prati složenu genezu srpske i jugoslovenske umjetnosti od sredine šezdesetih godina do danas. Prepoznatljiv izraz gradio je prvo u okviru domaće varijante nove figuracije i ranog pop-arta, da bi se njegov odnos prema slici s vremenom mijenjao — kroz postmodernu ironiju, aproprijaciju, citat i estetizaciju kiča. Ono što povezuje njegovo slikarstvo s prostornim instalacijama i objektima jest srodna logika sakupljanja, prisvajanja, montiranja i transformacije postojećeg.

Šta čini postav

Radove za izložbu u najvećem dijelu ustupio je sam umjetnik. Pored djela iz kolekcije Muzeja savremene umjetnosti, publika će moći da vidi i radove pozajmljene iz Narodnog muzeja Srbije i Muzeja grada Beograda, kao i jedno djelo iz kolekcije Atlas banke.

Ko je Predrag Nešković

Rođen 1938. godine u Bijeloj u Crnoj Gori, Nešković važi za jednog od najznačajnijih slikara srpske i nekadašnje jugoslovenske umjetničke scene druge polovine 20. i početka 21. vijeka. Akademiju primijenjenih umjetnosti u Beogradu završio je 1965. godine, u klasi profesora Mihaila S. Petrova.

Na umjetničku scenu stupio je početkom šezdesetih godina prošlog vijeka. Slikarstvo je osnova njegove prakse, ali njegov opus obuhvata i objekte — asamblaže, redimejd objekte, instalacije i video-radove. Tokom karijere prolazio je kroz iskustva postenformelske nove figuracije i pop-arta, slikarstvo "novog prizora" i postmodernistički pluralizam. Iako promjene medija, umjetničkog jezika, žanra i postupaka naizgled vode odvojene linije rada, sve one pripadaju kontinuiranom mišljenju slikarstva — ispitivanju prirode slike i njenog statusa u kulturi.

Prvu samostalnu izložbu imao je 1965. u Galeriji Grafičkog kolektiva u Beogradu, nakon čega je kontinuirano prisutan na domaćoj i međunarodnoj sceni. Među značajnim samostalnim izložbama izdvajaju se one u Salonu Muzeja savremene umjetnosti u Beogradu (1967, 1978, 1983), Galeriji Kulturnog centra Beograda (1973), Grabowski Gallery u Londonu (1974), Centro Culturale Giorgio Morandi u Rimu (1979), Galeriji Forum u Zagrebu (1980) i Galeriji SANU u Beogradu (1985). Jugoslaviju je predstavljao na Bijenalu u Veneciji 1978. godine.

Za formiranje njegove umjetničke i intelektualne pozicije ključni su bili kontakt i dugogodišnje druženje s filozofom Radomirom Konstantinovićem, piscem "Filosofije palanke" (1969). Konstantinović je pratio Neškovićev rad i napisao predgovore za kataloge njegovih samostalnih izložbi u Galeriji Kulturnog centra Beograda 1973. i Galeriji Forum u Zagrebu 1974. godine. Neškovićev višedecenijski opus obuhvatnije je prikazan i u monografskim publikacijama "Ovo nikada nije bilo" (2014, autor B. Dimitrijević) i "Sloboda najjačem" (2018, autor J. Denegri), objavljenim u izdanju Fondacije Vujičić kolekcija.