Objekat za koji se sumnjalo da je avion Amelije Erhart bio je samo nakupina drveća

Potraga za jednom od najvećih misterija avijacije nastavljena je i ovog puta bez odgovora. Članovi američke ekspedicije koja je putovala na udaljeni pacifički atoll Nikumaroro, smješten otprilike na pola puta između Australije i Havaja, morali su priznati da objekat za koji su sumnjali da bi mogao biti avion pilotlinje Amelije Erhart zapravo predstavlja nakupinu stabala koja je more nanijelo na pješčani sprud.

„Nažalost, nismo uspjeli pronaći taj definitivni dokaz“, izjavio je Stiv Šulc sa Univerziteta Purdue, dok je stajao na pijesku ispred plave lagune na atollu u državi Kiribati.

Erhart i njen navigator Fred Nunan nestali su 1937. tokom pokušaja obleta svijeta duž ekvatora, što je pokrenulo jednu od najvećih potraga u historiji avijacije, kopnenih i pomorskih snaga. Gotovo devet decenija kasnije njihov nestanak i dalje zaokuplja istraživače, a Nikumaroro se nametnuo kao jedna od glavnih lokacija za koje se pretpostavlja da bi tamo mogli izvršiti prinudno slijetanje. Ranija istraživanja na nenastanjenom atollu otkrila su tragove kampa preživjelog brodolomca, žensku cipelu iz tridesetih godina prošlog vijeka i staklo od tegle kreme za pjegice, dokaze koje su neki pripisali slavnoj pilotkinji.

Najnovija misija pokrenuta je nakon satelitskih snimaka iz 2020. godine na kojima se u plitkoj vodi uz poluostrvo Taraia vidio izduženi bijeli objekat. Iskusni istraživači Erhartinog slučaja odmah su zaključili da je riječ o srušenom drvetu, ali Ričard Petigru, na čelu neprofitnog Archaeological Legacy Institutea, pronašao je druge snimke, uključujući video iz zraka s metalnim odsjajem u vodi.

Ekspedicija od 17 članova, nakon višednevnog putovanja brodom i kašnjenja zbog lošeg vremena, prošla je kroz koralima okružen atoll i postavila šatore za četiri dana istraživanja, uključujući pretragu detektorom metala. Članovi tima spavali su na brodu, dijelom i zbog velikih kopnenih kokosovih rakova, poznatih kao „lopovski rakovi“ zbog svoje radoznalosti u potrazi za hranom.

U ponedjeljak je Univerzitet Purdue saopštio da je „vizuelna anomalija“ vjerovatno zbirka velikih stabala nataloženih duž pješčanog spruda poluostrva. Odsjaj je, prema saopštenju, posljedica prirodnog procesa — površina objekta prekrivena je karbonatnom prevlakom, a drugi predmeti koje je tim pronašao bili su slično obloženi sjajnom smjesom od koralnog pijeska.

Univerzitet u Indiani, gdje je Erhart nekad predavala i mentorisala mlade pilotkinje, djelimično je finansirao putovanje, a nekad je pomogao i finansiranje njenog modificiranog Lockheed Electra 10-E, poznatog kao njen „leteći laboratorij“.

„Iako znamo da je ovo razočaravajuće za mnoge, uključujući i nas, ova misija dodaje novo poglavlje u potrazi za konačnim odgovorom na misteriju onoga što se dogodilo s Earhart tokom njenog pokušaja obleta svijeta prije gotovo devet decenija“, stoji u univerzitetskom saopštenju.

Neuspjeh ekspedicije nadovezuje se na listu odbačenih hipoteza, među kojima je i ona da je Erhart — prva žena koja je samostalno i bez presjedanja preletjela Atlantik — zarobljena od strane japanskih snaga ili da je preživjela i živjela pod lažnim imenom.