Sateliti NASA-e i NOAA-a zabilježili maglu u dolinama Apalača koja je popodne nestala

Par satelitskih snimaka NASA-inog Zemaljskog opservatorija (Earth Observatory) prikazuje tipičnu jesensku pojavu u istočnom dijelu Sjedinjenih Američkih Država: jutarnju maglu koja se skuplja u dolinama, a potom se do popodneva raziđe pod sunčanim nebom.

Snimci su napravljeni 8. novembra 2026. iznad Apalačke visoravni, u istočnom Kentuckyju, te uz rijeku Cumberland i njena akumulaciona jezera u sjeverno-centralnom Tennesseeju i južno-centralnom Kentuckyju. Lijevu sliku, u prirodnim bojama, ujutro je snimio instrument MODIS na satelitu Terra. Na njoj bijeli oblaci ispunjavaju brojne granajuće doline, dok se jesenje bilje vidi u nijansama smeđe i zelene. Desnu sliku, nakon što je magla nestala, popodne je snimio instrument VIIRS na satelitu NOAA-21. U toj lažno obojenoj verziji voda se ističe tamnoplavom, a vegetacija svijetlozelenom bojom.

Zašto magla nastaje baš u dolinama

Kako objašnjava NASA, riječ je o magli, odnosno oblacima koji nastaju blizu tla. U ovom doba godine noći su duže, pa zemljište ima više vremena da odvede toplinu nakupljenu tokom dana. Zrak neposredno iznad tla se tako ohladi do tačke rosišta — temperature pri kojoj zrak postaje zasićen i vodena para počinje kondenzovati u sitne kapljice koje čine maglu.

Pošto je hladan zrak gušći od toplog, on se slijeva niz padine i skuplja u dolinama, pa se magla tamo formira prva. Rijeke i potoci koji teku dnom mnogih dolina dodaju dodatnu vlagu i pojačavaju efekat, zbog čega je magla na snimcima posebno izražena baš uz granajuće doline i korito rijeke Cumberland.

Prema Nacionalnoj meteorološkoj službi SAD-a (National Weather Service), temperature su tog jutra na mnogim mjestima pale u tridesete stepeni Fahrenheita, nakon čega je uslijedilo blago i sunčano popodne. Meteorolozi su tog jutra prijavili lokalno gustu maglu u dolinama, a gusta magla je ranije tokom sedmice prekrila i šire područje regiona, zbog čega su izdata upozorenja za opasne uslove u saobraćaju.